Español

Trovador

sustantivo Masculino
/tɾˌoβaðˈoɾ/
  1. Persona que escribe o canta poesía improvisada.
  2. Persona que crea e interpreta sus propias composiciones musicales.
  3. Trovador que compone trovas o versos.
Euskera Traducción en Euskera
trobadore

Sinónimos de Trovador

Ver todos →