Conjugador de Verbos en Español
Introduce cualquier verbo en infinitivo para ver todas sus formas (ej. ser, estar, haber, vivir, amar)
Verbo: Ocurrir
Ver definición y traducciones →Gerundio
ocurriendo
Participio
ocurrido
Indicativo
Presente
| él/ella/Ud. | ocurre |
| ellos/ellas/Uds. | ocurren |
Futuro
| él/ella/Ud. | ocurrirá |
| ellos/ellas/Uds. | ocurrirán |
Imperfecto
| él/ella/Ud. | ocurría |
| ellos/ellas/Uds. | ocurrían |
Pretérito
| él/ella/Ud. | ocurrió |
| ellos/ellas/Uds. | ocurrieron |
Condicional
| él/ella/Ud. | ocurriría |
| ellos/ellas/Uds. | ocurrirían |
Pretérito perfecto
| él/ella/Ud. | ha ocurrido |
| ellos/ellas/Uds. | han ocurrido |
Futuro perfecto
| él/ella/Ud. | habrá ocurrido |
| ellos/ellas/Uds. | habrán ocurrido |
Pluscuamperfecto
| él/ella/Ud. | había ocurrido |
| ellos/ellas/Uds. | habían ocurrido |
Pretérito anterior
| él/ella/Ud. | hubo ocurrido |
| ellos/ellas/Uds. | hubieron ocurrido |
Condicional perfecto
| él/ella/Ud. | habría ocurrido |
| ellos/ellas/Uds. | habrían ocurrido |
Subjuntivo
Presente
| él/ella/Ud. | ocurra |
| ellos/ellas/Uds. | ocurran |
Imperfecto
| él/ella/Ud. | ocurriera |
| ellos/ellas/Uds. | ocurrieran |
Futuro
| él/ella/Ud. | ocurriere |
| ellos/ellas/Uds. | ocurrieren |
Pretérito perfecto
| él/ella/Ud. | haya ocurrido |
| ellos/ellas/Uds. | hayan ocurrido |
Futuro perfecto
| él/ella/Ud. | hubiere ocurrido |
| ellos/ellas/Uds. | hubieren ocurrido |
Pluscuamperfecto
| él/ella/Ud. | hubiera ocurrido |
| ellos/ellas/Uds. | hubieran ocurrido |
Imperativo
Presente
| tú | ocurre |
| él/ella/Ud. | ocurra |
| vosotros | ocurrid |
| ellos/ellas/Uds. | ocurran |
Imperativo Negativo
Presente
| tú | no ocurras |
| él/ella/Ud. | no ocurra |
| vosotros | no ocurráis |
| ellos/ellas/Uds. | no ocurran |
Inglés
Francés
Alemán
Portugués
Italiano
Catalán
Euskera
Gallego
Valenciano
Mallorquín-Balear
Asturiano
Guaraní
Quechua
Ruso
Árabe
Chino
Japonés
Coreano