Conjugador de Verbos en Español
Introduce cualquier verbo en infinitivo para ver todas sus formas (ej. ser, estar, haber, vivir, amar)
Verbo: Expedientar
Ver definición y traducciones →Gerundio
expedientando
Participio
expedientado
Indicativo
Presente
| yo | expediento |
| tú | expedientas |
| él/ella/Ud. | expedienta |
| nosotros | expedientamos |
| vosotros | expedientáis |
| ellos/ellas/Uds. | expedientan |
Imperfecto
| yo | expedientaba |
| tú | expedientabas |
| él/ella/Ud. | expedientaba |
| nosotros | expedientábamos |
| vosotros | expedientabais |
| ellos/ellas/Uds. | expedientaban |
Pretérito
| yo | expedienté |
| tú | expedientaste |
| él/ella/Ud. | expedientó |
| nosotros | expedientamos |
| vosotros | expedientasteis |
| ellos/ellas/Uds. | expedientaron |
Futuro
| yo | expedientaré |
| tú | expedientarás |
| él/ella/Ud. | expedientará |
| nosotros | expedientaremos |
| vosotros | expedientaréis |
| ellos/ellas/Uds. | expedientarán |
Condicional
| yo | expedientaría |
| tú | expedientarías |
| él/ella/Ud. | expedientaría |
| nosotros | expedientaríamos |
| vosotros | expedientaríais |
| ellos/ellas/Uds. | expedientarían |
Pretérito perfecto
| yo | he expedientado |
| tú | has expedientado |
| él/ella/Ud. | ha expedientado |
| nosotros | hemos expedientado |
| vosotros | habéis expedientado |
| ellos/ellas/Uds. | han expedientado |
Pluscuamperfecto
| yo | había expedientado |
| tú | habías expedientado |
| él/ella/Ud. | había expedientado |
| nosotros | habíamos expedientado |
| vosotros | habíais expedientado |
| ellos/ellas/Uds. | habían expedientado |
Pretérito anterior
| yo | hube expedientado |
| tú | hubiste expedientado |
| él/ella/Ud. | hubo expedientado |
| nosotros | hubimos expedientado |
| vosotros | hubisteis expedientado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieron expedientado |
Futuro perfecto
| yo | habré expedientado |
| tú | habrás expedientado |
| él/ella/Ud. | habrá expedientado |
| nosotros | habremos expedientado |
| vosotros | habréis expedientado |
| ellos/ellas/Uds. | habrán expedientado |
Condicional perfecto
| yo | habría expedientado |
| tú | habrías expedientado |
| él/ella/Ud. | habría expedientado |
| nosotros | habríamos expedientado |
| vosotros | habríais expedientado |
| ellos/ellas/Uds. | habrían expedientado |
Subjuntivo
Presente
| yo | expediente |
| tú | expedientes |
| él/ella/Ud. | expediente |
| nosotros | expedientemos |
| vosotros | expedientéis |
| ellos/ellas/Uds. | expedienten |
Imperfecto
| yo | expedientara |
| tú | expedientaras |
| él/ella/Ud. | expedientara |
| nosotros | expedientáramos |
| vosotros | expedientarais |
| ellos/ellas/Uds. | expedientaran |
Futuro
| yo | expedientare |
| tú | expedientares |
| él/ella/Ud. | expedientare |
| nosotros | expedientáremos |
| vosotros | expedientareis |
| ellos/ellas/Uds. | expedientaren |
Pretérito perfecto
| yo | haya expedientado |
| tú | hayas expedientado |
| él/ella/Ud. | haya expedientado |
| nosotros | hayamos expedientado |
| vosotros | hayáis expedientado |
| ellos/ellas/Uds. | hayan expedientado |
Pluscuamperfecto
| yo | hubiera expedientado |
| tú | hubieras expedientado |
| él/ella/Ud. | hubiera expedientado |
| nosotros | hubiéramos expedientado |
| vosotros | hubierais expedientado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieran expedientado |
Futuro perfecto
| yo | hubiere expedientado |
| tú | hubieres expedientado |
| él/ella/Ud. | hubiere expedientado |
| nosotros | hubiéremos expedientado |
| vosotros | hubiereis expedientado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieren expedientado |
Imperativo
Presente
| tú | expedienta |
| él/ella/Ud. | expediente |
| nosotros | expedientemos |
| vosotros | expedientad |
| ellos/ellas/Uds. | expedienten |
Imperativo Negativo
Presente
| tú | no expedientes |
| él/ella/Ud. | no expediente |
| nosotros | no expedientemos |
| vosotros | no expedientéis |
| ellos/ellas/Uds. | no expedienten |
Inglés
Francés
Alemán
Portugués
Italiano
Catalán
Euskera
Gallego
Valenciano
Mallorquín-Balear
Asturiano
Guaraní
Quechua
Ruso
Árabe
Chino
Japonés
Coreano