Conjugador de Verbos en Español
Introduce cualquier verbo en infinitivo para ver todas sus formas (ej. ser, estar, haber, vivir, amar)
Verbo: Encorajinar
Ver definición y traducciones →Gerundio
encorajinando
Participio
encorajinado
Indicativo
Presente
| yo | encorajino |
| tú | encorajinas |
| él/ella/Ud. | encorajina |
| nosotros | encorajinamos |
| vosotros | encorajináis |
| ellos/ellas/Uds. | encorajinan |
Imperfecto
| yo | encorajinaba |
| tú | encorajinabas |
| él/ella/Ud. | encorajinaba |
| nosotros | encorajinábamos |
| vosotros | encorajinabais |
| ellos/ellas/Uds. | encorajinaban |
Pretérito
| yo | encorajiné |
| tú | encorajinaste |
| él/ella/Ud. | encorajinó |
| nosotros | encorajinamos |
| vosotros | encorajinasteis |
| ellos/ellas/Uds. | encorajinaron |
Futuro
| yo | encorajinaré |
| tú | encorajinarás |
| él/ella/Ud. | encorajinará |
| nosotros | encorajinaremos |
| vosotros | encorajinaréis |
| ellos/ellas/Uds. | encorajinarán |
Condicional
| yo | encorajinaría |
| tú | encorajinarías |
| él/ella/Ud. | encorajinaría |
| nosotros | encorajinaríamos |
| vosotros | encorajinaríais |
| ellos/ellas/Uds. | encorajinarían |
Pretérito perfecto
| yo | he encorajinado |
| tú | has encorajinado |
| él/ella/Ud. | ha encorajinado |
| nosotros | hemos encorajinado |
| vosotros | habéis encorajinado |
| ellos/ellas/Uds. | han encorajinado |
Pluscuamperfecto
| yo | había encorajinado |
| tú | habías encorajinado |
| él/ella/Ud. | había encorajinado |
| nosotros | habíamos encorajinado |
| vosotros | habíais encorajinado |
| ellos/ellas/Uds. | habían encorajinado |
Pretérito anterior
| yo | hube encorajinado |
| tú | hubiste encorajinado |
| él/ella/Ud. | hubo encorajinado |
| nosotros | hubimos encorajinado |
| vosotros | hubisteis encorajinado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieron encorajinado |
Futuro perfecto
| yo | habré encorajinado |
| tú | habrás encorajinado |
| él/ella/Ud. | habrá encorajinado |
| nosotros | habremos encorajinado |
| vosotros | habréis encorajinado |
| ellos/ellas/Uds. | habrán encorajinado |
Condicional perfecto
| yo | habría encorajinado |
| tú | habrías encorajinado |
| él/ella/Ud. | habría encorajinado |
| nosotros | habríamos encorajinado |
| vosotros | habríais encorajinado |
| ellos/ellas/Uds. | habrían encorajinado |
Subjuntivo
Presente
| yo | encorajine |
| tú | encorajines |
| él/ella/Ud. | encorajine |
| nosotros | encorajinemos |
| vosotros | encorajinéis |
| ellos/ellas/Uds. | encorajinen |
Imperfecto
| yo | encorajinara |
| tú | encorajinaras |
| él/ella/Ud. | encorajinara |
| nosotros | encorajináramos |
| vosotros | encorajinarais |
| ellos/ellas/Uds. | encorajinaran |
Futuro
| yo | encorajinare |
| tú | encorajinares |
| él/ella/Ud. | encorajinare |
| nosotros | encorajináremos |
| vosotros | encorajinareis |
| ellos/ellas/Uds. | encorajinaren |
Pretérito perfecto
| yo | haya encorajinado |
| tú | hayas encorajinado |
| él/ella/Ud. | haya encorajinado |
| nosotros | hayamos encorajinado |
| vosotros | hayáis encorajinado |
| ellos/ellas/Uds. | hayan encorajinado |
Pluscuamperfecto
| yo | hubiera encorajinado |
| tú | hubieras encorajinado |
| él/ella/Ud. | hubiera encorajinado |
| nosotros | hubiéramos encorajinado |
| vosotros | hubierais encorajinado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieran encorajinado |
Futuro perfecto
| yo | hubiere encorajinado |
| tú | hubieres encorajinado |
| él/ella/Ud. | hubiere encorajinado |
| nosotros | hubiéremos encorajinado |
| vosotros | hubiereis encorajinado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieren encorajinado |
Imperativo
Presente
| tú | encorajina |
| él/ella/Ud. | encorajine |
| nosotros | encorajinemos |
| vosotros | encorajinad |
| ellos/ellas/Uds. | encorajinen |
Imperativo Negativo
Presente
| tú | no encorajines |
| él/ella/Ud. | no encorajine |
| nosotros | no encorajinemos |
| vosotros | no encorajinéis |
| ellos/ellas/Uds. | no encorajinen |
Inglés
Francés
Alemán
Portugués
Italiano
Catalán
Euskera
Gallego
Valenciano
Mallorquín-Balear
Asturiano
Guaraní
Quechua
Ruso
Árabe
Chino
Japonés
Coreano