Conjugador de Verbos en Español
Introduce cualquier verbo en infinitivo para ver todas sus formas (ej. ser, estar, haber, vivir, amar)
Verbo: Desorientar
Ver definición y traducciones →Gerundio
desorientando
Participio
desorientado
Indicativo
Presente
| yo | desoriento |
| tú | desorientas |
| él/ella/Ud. | desorienta |
| nosotros | desorientamos |
| vosotros | desorientáis |
| ellos/ellas/Uds. | desorientan |
Imperfecto
| yo | desorientaba |
| tú | desorientabas |
| él/ella/Ud. | desorientaba |
| nosotros | desorientábamos |
| vosotros | desorientabais |
| ellos/ellas/Uds. | desorientaban |
Pretérito
| yo | desorienté |
| tú | desorientaste |
| él/ella/Ud. | desorientó |
| nosotros | desorientamos |
| vosotros | desorientasteis |
| ellos/ellas/Uds. | desorientaron |
Futuro
| yo | desorientaré |
| tú | desorientarás |
| él/ella/Ud. | desorientará |
| nosotros | desorientaremos |
| vosotros | desorientaréis |
| ellos/ellas/Uds. | desorientarán |
Condicional
| yo | desorientaría |
| tú | desorientarías |
| él/ella/Ud. | desorientaría |
| nosotros | desorientaríamos |
| vosotros | desorientaríais |
| ellos/ellas/Uds. | desorientarían |
Pretérito perfecto
| yo | he desorientado |
| tú | has desorientado |
| él/ella/Ud. | ha desorientado |
| nosotros | hemos desorientado |
| vosotros | habéis desorientado |
| ellos/ellas/Uds. | han desorientado |
Pluscuamperfecto
| yo | había desorientado |
| tú | habías desorientado |
| él/ella/Ud. | había desorientado |
| nosotros | habíamos desorientado |
| vosotros | habíais desorientado |
| ellos/ellas/Uds. | habían desorientado |
Pretérito anterior
| yo | hube desorientado |
| tú | hubiste desorientado |
| él/ella/Ud. | hubo desorientado |
| nosotros | hubimos desorientado |
| vosotros | hubisteis desorientado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieron desorientado |
Futuro perfecto
| yo | habré desorientado |
| tú | habrás desorientado |
| él/ella/Ud. | habrá desorientado |
| nosotros | habremos desorientado |
| vosotros | habréis desorientado |
| ellos/ellas/Uds. | habrán desorientado |
Condicional perfecto
| yo | habría desorientado |
| tú | habrías desorientado |
| él/ella/Ud. | habría desorientado |
| nosotros | habríamos desorientado |
| vosotros | habríais desorientado |
| ellos/ellas/Uds. | habrían desorientado |
Subjuntivo
Presente
| yo | desoriente |
| tú | desorientes |
| él/ella/Ud. | desoriente |
| nosotros | desorientemos |
| vosotros | desorientéis |
| ellos/ellas/Uds. | desorienten |
Imperfecto
| yo | desorientara |
| tú | desorientaras |
| él/ella/Ud. | desorientara |
| nosotros | desorientáramos |
| vosotros | desorientarais |
| ellos/ellas/Uds. | desorientaran |
Futuro
| yo | desorientare |
| tú | desorientares |
| él/ella/Ud. | desorientare |
| nosotros | desorientáremos |
| vosotros | desorientareis |
| ellos/ellas/Uds. | desorientaren |
Pretérito perfecto
| yo | haya desorientado |
| tú | hayas desorientado |
| él/ella/Ud. | haya desorientado |
| nosotros | hayamos desorientado |
| vosotros | hayáis desorientado |
| ellos/ellas/Uds. | hayan desorientado |
Pluscuamperfecto
| yo | hubiera desorientado |
| tú | hubieras desorientado |
| él/ella/Ud. | hubiera desorientado |
| nosotros | hubiéramos desorientado |
| vosotros | hubierais desorientado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieran desorientado |
Futuro perfecto
| yo | hubiere desorientado |
| tú | hubieres desorientado |
| él/ella/Ud. | hubiere desorientado |
| nosotros | hubiéremos desorientado |
| vosotros | hubiereis desorientado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieren desorientado |
Imperativo
Presente
| tú | desorienta |
| él/ella/Ud. | desoriente |
| nosotros | desorientemos |
| vosotros | desorientad |
| ellos/ellas/Uds. | desorienten |
Imperativo Negativo
Presente
| tú | no desorientes |
| él/ella/Ud. | no desoriente |
| nosotros | no desorientemos |
| vosotros | no desorientéis |
| ellos/ellas/Uds. | no desorienten |
Inglés
Francés
Alemán
Portugués
Italiano
Catalán
Euskera
Gallego
Valenciano
Ruso
Árabe
Chino
Japonés
Coreano