Conjugador de Verbos en Español
Introduce cualquier verbo en infinitivo para ver todas sus formas (ej. ser, estar, haber, vivir, amar)
Verbo: Desestancar
Ver definición y traducciones →Gerundio
desestancando
Participio
desestancado
Indicativo
Presente
| yo | desestanco |
| tú | desestancas |
| él/ella/Ud. | desestanca |
| nosotros | desestancamos |
| vosotros | desestancáis |
| ellos/ellas/Uds. | desestancan |
Imperfecto
| yo | desestancaba |
| tú | desestancabas |
| él/ella/Ud. | desestancaba |
| nosotros | desestancábamos |
| vosotros | desestancabais |
| ellos/ellas/Uds. | desestancaban |
Pretérito
| yo | desestancé |
| tú | desestancaste |
| él/ella/Ud. | desestancó |
| nosotros | desestancamos |
| vosotros | desestancasteis |
| ellos/ellas/Uds. | desestancaron |
Futuro
| yo | desestancaré |
| tú | desestancarás |
| él/ella/Ud. | desestancará |
| nosotros | desestancaremos |
| vosotros | desestancaréis |
| ellos/ellas/Uds. | desestancarán |
Condicional
| yo | desestancaría |
| tú | desestancarías |
| él/ella/Ud. | desestancaría |
| nosotros | desestancaríamos |
| vosotros | desestancaríais |
| ellos/ellas/Uds. | desestancarían |
Pretérito perfecto
| yo | he desestancado |
| tú | has desestancado |
| él/ella/Ud. | ha desestancado |
| nosotros | hemos desestancado |
| vosotros | habéis desestancado |
| ellos/ellas/Uds. | han desestancado |
Pluscuamperfecto
| yo | había desestancado |
| tú | habías desestancado |
| él/ella/Ud. | había desestancado |
| nosotros | habíamos desestancado |
| vosotros | habíais desestancado |
| ellos/ellas/Uds. | habían desestancado |
Pretérito anterior
| yo | hube desestancado |
| tú | hubiste desestancado |
| él/ella/Ud. | hubo desestancado |
| nosotros | hubimos desestancado |
| vosotros | hubisteis desestancado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieron desestancado |
Futuro perfecto
| yo | habré desestancado |
| tú | habrás desestancado |
| él/ella/Ud. | habrá desestancado |
| nosotros | habremos desestancado |
| vosotros | habréis desestancado |
| ellos/ellas/Uds. | habrán desestancado |
Condicional perfecto
| yo | habría desestancado |
| tú | habrías desestancado |
| él/ella/Ud. | habría desestancado |
| nosotros | habríamos desestancado |
| vosotros | habríais desestancado |
| ellos/ellas/Uds. | habrían desestancado |
Subjuntivo
Presente
| yo | desestance |
| tú | desestances |
| él/ella/Ud. | desestance |
| nosotros | desestancemos |
| vosotros | desestancéis |
| ellos/ellas/Uds. | desestancen |
Imperfecto
| yo | desestancara |
| tú | desestancaras |
| él/ella/Ud. | desestancara |
| nosotros | desestancáramos |
| vosotros | desestancarais |
| ellos/ellas/Uds. | desestancaran |
Futuro
| yo | desestancare |
| tú | desestancares |
| él/ella/Ud. | desestancare |
| nosotros | desestancáremos |
| vosotros | desestancareis |
| ellos/ellas/Uds. | desestancaren |
Pretérito perfecto
| yo | haya desestancado |
| tú | hayas desestancado |
| él/ella/Ud. | haya desestancado |
| nosotros | hayamos desestancado |
| vosotros | hayáis desestancado |
| ellos/ellas/Uds. | hayan desestancado |
Pluscuamperfecto
| yo | hubiera desestancado |
| tú | hubieras desestancado |
| él/ella/Ud. | hubiera desestancado |
| nosotros | hubiéramos desestancado |
| vosotros | hubierais desestancado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieran desestancado |
Futuro perfecto
| yo | hubiere desestancado |
| tú | hubieres desestancado |
| él/ella/Ud. | hubiere desestancado |
| nosotros | hubiéremos desestancado |
| vosotros | hubiereis desestancado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieren desestancado |
Imperativo
Presente
| tú | desestanca |
| él/ella/Ud. | desestance |
| nosotros | desestancemos |
| vosotros | desestancad |
| ellos/ellas/Uds. | desestancen |
Imperativo Negativo
Presente
| tú | no desestances |
| él/ella/Ud. | no desestance |
| nosotros | no desestancemos |
| vosotros | no desestancéis |
| ellos/ellas/Uds. | no desestancen |
Inglés
Francés
Alemán
Portugués
Italiano
Catalán
Euskera
Gallego
Valenciano
Mallorquín-Balear
Asturiano
Guaraní
Quechua
Ruso
Árabe
Chino
Japonés
Coreano