Conjugador de Verbos en Español
Introduce cualquier verbo en infinitivo para ver todas sus formas (ej. ser, estar, haber, vivir, amar)
Verbo: Desenvainar
Ver definición y traducciones →Gerundio
desenvainando
Participio
desenvainado
Indicativo
Presente
| yo | desenvaino |
| tú | desenvainas |
| él/ella/Ud. | desenvaina |
| nosotros | desenvainamos |
| vosotros | desenvaináis |
| ellos/ellas/Uds. | desenvainan |
Imperfecto
| yo | desenvainaba |
| tú | desenvainabas |
| él/ella/Ud. | desenvainaba |
| nosotros | desenvainábamos |
| vosotros | desenvainabais |
| ellos/ellas/Uds. | desenvainaban |
Pretérito
| yo | desenvainé |
| tú | desenvainaste |
| él/ella/Ud. | desenvainó |
| nosotros | desenvainamos |
| vosotros | desenvainasteis |
| ellos/ellas/Uds. | desenvainaron |
Futuro
| yo | desenvainaré |
| tú | desenvainarás |
| él/ella/Ud. | desenvainará |
| nosotros | desenvainaremos |
| vosotros | desenvainaréis |
| ellos/ellas/Uds. | desenvainarán |
Condicional
| yo | desenvainaría |
| tú | desenvainarías |
| él/ella/Ud. | desenvainaría |
| nosotros | desenvainaríamos |
| vosotros | desenvainaríais |
| ellos/ellas/Uds. | desenvainarían |
Pretérito perfecto
| yo | he desenvainado |
| tú | has desenvainado |
| él/ella/Ud. | ha desenvainado |
| nosotros | hemos desenvainado |
| vosotros | habéis desenvainado |
| ellos/ellas/Uds. | han desenvainado |
Pluscuamperfecto
| yo | había desenvainado |
| tú | habías desenvainado |
| él/ella/Ud. | había desenvainado |
| nosotros | habíamos desenvainado |
| vosotros | habíais desenvainado |
| ellos/ellas/Uds. | habían desenvainado |
Pretérito anterior
| yo | hube desenvainado |
| tú | hubiste desenvainado |
| él/ella/Ud. | hubo desenvainado |
| nosotros | hubimos desenvainado |
| vosotros | hubisteis desenvainado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieron desenvainado |
Futuro perfecto
| yo | habré desenvainado |
| tú | habrás desenvainado |
| él/ella/Ud. | habrá desenvainado |
| nosotros | habremos desenvainado |
| vosotros | habréis desenvainado |
| ellos/ellas/Uds. | habrán desenvainado |
Condicional perfecto
| yo | habría desenvainado |
| tú | habrías desenvainado |
| él/ella/Ud. | habría desenvainado |
| nosotros | habríamos desenvainado |
| vosotros | habríais desenvainado |
| ellos/ellas/Uds. | habrían desenvainado |
Subjuntivo
Presente
| yo | desenvaine |
| tú | desenvaines |
| él/ella/Ud. | desenvaine |
| nosotros | desenvainemos |
| vosotros | desenvainéis |
| ellos/ellas/Uds. | desenvainen |
Imperfecto
| yo | desenvainara |
| tú | desenvainaras |
| él/ella/Ud. | desenvainara |
| nosotros | desenvaináramos |
| vosotros | desenvainarais |
| ellos/ellas/Uds. | desenvainaran |
Futuro
| yo | desenvainare |
| tú | desenvainares |
| él/ella/Ud. | desenvainare |
| nosotros | desenvaináremos |
| vosotros | desenvainareis |
| ellos/ellas/Uds. | desenvainaren |
Pretérito perfecto
| yo | haya desenvainado |
| tú | hayas desenvainado |
| él/ella/Ud. | haya desenvainado |
| nosotros | hayamos desenvainado |
| vosotros | hayáis desenvainado |
| ellos/ellas/Uds. | hayan desenvainado |
Pluscuamperfecto
| yo | hubiera desenvainado |
| tú | hubieras desenvainado |
| él/ella/Ud. | hubiera desenvainado |
| nosotros | hubiéramos desenvainado |
| vosotros | hubierais desenvainado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieran desenvainado |
Futuro perfecto
| yo | hubiere desenvainado |
| tú | hubieres desenvainado |
| él/ella/Ud. | hubiere desenvainado |
| nosotros | hubiéremos desenvainado |
| vosotros | hubiereis desenvainado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieren desenvainado |
Imperativo
Presente
| tú | desenvaina |
| él/ella/Ud. | desenvaine |
| nosotros | desenvainemos |
| vosotros | desenvainad |
| ellos/ellas/Uds. | desenvainen |
Imperativo Negativo
Presente
| tú | no desenvaines |
| él/ella/Ud. | no desenvaine |
| nosotros | no desenvainemos |
| vosotros | no desenvainéis |
| ellos/ellas/Uds. | no desenvainen |
Inglés
Francés
Alemán
Portugués
Italiano
Catalán
Euskera
Gallego
Valenciano
Mallorquín-Balear
Asturiano
Guaraní
Quechua
Ruso
Árabe
Chino
Japonés
Coreano