Conjugador de Verbos en Español
Introduce cualquier verbo en infinitivo para ver todas sus formas (ej. ser, estar, haber, vivir, amar)
Verbo: Desensartar
Ver definición y traducciones →Gerundio
desensartando
Participio
desensartado
Indicativo
Presente
| yo | desensarto |
| tú | desensartas |
| él/ella/Ud. | desensarta |
| nosotros | desensartamos |
| vosotros | desensartáis |
| ellos/ellas/Uds. | desensartan |
Imperfecto
| yo | desensartaba |
| tú | desensartabas |
| él/ella/Ud. | desensartaba |
| nosotros | desensartábamos |
| vosotros | desensartabais |
| ellos/ellas/Uds. | desensartaban |
Pretérito
| yo | desensarté |
| tú | desensartaste |
| él/ella/Ud. | desensartó |
| nosotros | desensartamos |
| vosotros | desensartasteis |
| ellos/ellas/Uds. | desensartaron |
Futuro
| yo | desensartaré |
| tú | desensartarás |
| él/ella/Ud. | desensartará |
| nosotros | desensartaremos |
| vosotros | desensartaréis |
| ellos/ellas/Uds. | desensartarán |
Condicional
| yo | desensartaría |
| tú | desensartarías |
| él/ella/Ud. | desensartaría |
| nosotros | desensartaríamos |
| vosotros | desensartaríais |
| ellos/ellas/Uds. | desensartarían |
Pretérito perfecto
| yo | he desensartado |
| tú | has desensartado |
| él/ella/Ud. | ha desensartado |
| nosotros | hemos desensartado |
| vosotros | habéis desensartado |
| ellos/ellas/Uds. | han desensartado |
Pluscuamperfecto
| yo | había desensartado |
| tú | habías desensartado |
| él/ella/Ud. | había desensartado |
| nosotros | habíamos desensartado |
| vosotros | habíais desensartado |
| ellos/ellas/Uds. | habían desensartado |
Pretérito anterior
| yo | hube desensartado |
| tú | hubiste desensartado |
| él/ella/Ud. | hubo desensartado |
| nosotros | hubimos desensartado |
| vosotros | hubisteis desensartado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieron desensartado |
Futuro perfecto
| yo | habré desensartado |
| tú | habrás desensartado |
| él/ella/Ud. | habrá desensartado |
| nosotros | habremos desensartado |
| vosotros | habréis desensartado |
| ellos/ellas/Uds. | habrán desensartado |
Condicional perfecto
| yo | habría desensartado |
| tú | habrías desensartado |
| él/ella/Ud. | habría desensartado |
| nosotros | habríamos desensartado |
| vosotros | habríais desensartado |
| ellos/ellas/Uds. | habrían desensartado |
Subjuntivo
Presente
| yo | desensarte |
| tú | desensartes |
| él/ella/Ud. | desensarte |
| nosotros | desensartemos |
| vosotros | desensartéis |
| ellos/ellas/Uds. | desensarten |
Imperfecto
| yo | desensartara |
| tú | desensartaras |
| él/ella/Ud. | desensartara |
| nosotros | desensartáramos |
| vosotros | desensartarais |
| ellos/ellas/Uds. | desensartaran |
Futuro
| yo | desensartare |
| tú | desensartares |
| él/ella/Ud. | desensartare |
| nosotros | desensartáremos |
| vosotros | desensartareis |
| ellos/ellas/Uds. | desensartaren |
Pretérito perfecto
| yo | haya desensartado |
| tú | hayas desensartado |
| él/ella/Ud. | haya desensartado |
| nosotros | hayamos desensartado |
| vosotros | hayáis desensartado |
| ellos/ellas/Uds. | hayan desensartado |
Pluscuamperfecto
| yo | hubiera desensartado |
| tú | hubieras desensartado |
| él/ella/Ud. | hubiera desensartado |
| nosotros | hubiéramos desensartado |
| vosotros | hubierais desensartado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieran desensartado |
Futuro perfecto
| yo | hubiere desensartado |
| tú | hubieres desensartado |
| él/ella/Ud. | hubiere desensartado |
| nosotros | hubiéremos desensartado |
| vosotros | hubiereis desensartado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieren desensartado |
Imperativo
Presente
| tú | desensarta |
| él/ella/Ud. | desensarte |
| nosotros | desensartemos |
| vosotros | desensartad |
| ellos/ellas/Uds. | desensarten |
Imperativo Negativo
Presente
| tú | no desensartes |
| él/ella/Ud. | no desensarte |
| nosotros | no desensartemos |
| vosotros | no desensartéis |
| ellos/ellas/Uds. | no desensarten |
Inglés
Francés
Alemán
Portugués
Italiano
Catalán
Euskera
Gallego
Valenciano
Mallorquín-Balear
Asturiano
Guaraní
Quechua
Ruso
Árabe
Chino
Japonés
Coreano