Conjugador de Verbos en Español
Introduce cualquier verbo en infinitivo para ver todas sus formas (ej. ser, estar, haber, vivir, amar)
Verbo: Enseñorear
Ver definición y traducciones →Gerundio
enseñoreando
Participio
enseñoreado
Indicativo
Presente
| yo | enseñoreo |
| tú | enseñoreas |
| él/ella/Ud. | enseñorea |
| nosotros | enseñoreamos |
| vosotros | enseñoreáis |
| ellos/ellas/Uds. | enseñorean |
Imperfecto
| yo | enseñoreaba |
| tú | enseñoreabas |
| él/ella/Ud. | enseñoreaba |
| nosotros | enseñoreábamos |
| vosotros | enseñoreabais |
| ellos/ellas/Uds. | enseñoreaban |
Pretérito
| yo | enseñoreé |
| tú | enseñoreaste |
| él/ella/Ud. | enseñoreó |
| nosotros | enseñoreamos |
| vosotros | enseñoreasteis |
| ellos/ellas/Uds. | enseñorearon |
Futuro
| yo | enseñorearé |
| tú | enseñorearás |
| él/ella/Ud. | enseñoreará |
| nosotros | enseñorearemos |
| vosotros | enseñorearéis |
| ellos/ellas/Uds. | enseñorearán |
Condicional
| yo | enseñorearía |
| tú | enseñorearías |
| él/ella/Ud. | enseñorearía |
| nosotros | enseñorearíamos |
| vosotros | enseñorearíais |
| ellos/ellas/Uds. | enseñorearían |
Pretérito perfecto
| yo | he enseñoreado |
| tú | has enseñoreado |
| él/ella/Ud. | ha enseñoreado |
| nosotros | hemos enseñoreado |
| vosotros | habéis enseñoreado |
| ellos/ellas/Uds. | han enseñoreado |
Pluscuamperfecto
| yo | había enseñoreado |
| tú | habías enseñoreado |
| él/ella/Ud. | había enseñoreado |
| nosotros | habíamos enseñoreado |
| vosotros | habíais enseñoreado |
| ellos/ellas/Uds. | habían enseñoreado |
Pretérito anterior
| yo | hube enseñoreado |
| tú | hubiste enseñoreado |
| él/ella/Ud. | hubo enseñoreado |
| nosotros | hubimos enseñoreado |
| vosotros | hubisteis enseñoreado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieron enseñoreado |
Futuro perfecto
| yo | habré enseñoreado |
| tú | habrás enseñoreado |
| él/ella/Ud. | habrá enseñoreado |
| nosotros | habremos enseñoreado |
| vosotros | habréis enseñoreado |
| ellos/ellas/Uds. | habrán enseñoreado |
Condicional perfecto
| yo | habría enseñoreado |
| tú | habrías enseñoreado |
| él/ella/Ud. | habría enseñoreado |
| nosotros | habríamos enseñoreado |
| vosotros | habríais enseñoreado |
| ellos/ellas/Uds. | habrían enseñoreado |
Subjuntivo
Presente
| yo | enseñoree |
| tú | enseñorees |
| él/ella/Ud. | enseñoree |
| nosotros | enseñoreemos |
| vosotros | enseñoreéis |
| ellos/ellas/Uds. | enseñoreen |
Imperfecto
| yo | enseñoreara |
| tú | enseñorearas |
| él/ella/Ud. | enseñoreara |
| nosotros | enseñoreáramos |
| vosotros | enseñorearais |
| ellos/ellas/Uds. | enseñorearan |
Futuro
| yo | enseñoreare |
| tú | enseñoreares |
| él/ella/Ud. | enseñoreare |
| nosotros | enseñoreáremos |
| vosotros | enseñoreareis |
| ellos/ellas/Uds. | enseñorearen |
Pretérito perfecto
| yo | haya enseñoreado |
| tú | hayas enseñoreado |
| él/ella/Ud. | haya enseñoreado |
| nosotros | hayamos enseñoreado |
| vosotros | hayáis enseñoreado |
| ellos/ellas/Uds. | hayan enseñoreado |
Pluscuamperfecto
| yo | hubiera enseñoreado |
| tú | hubieras enseñoreado |
| él/ella/Ud. | hubiera enseñoreado |
| nosotros | hubiéramos enseñoreado |
| vosotros | hubierais enseñoreado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieran enseñoreado |
Futuro perfecto
| yo | hubiere enseñoreado |
| tú | hubieres enseñoreado |
| él/ella/Ud. | hubiere enseñoreado |
| nosotros | hubiéremos enseñoreado |
| vosotros | hubiereis enseñoreado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieren enseñoreado |
Imperativo
Presente
| tú | enseñorea |
| él/ella/Ud. | enseñoree |
| nosotros | enseñoreemos |
| vosotros | enseñoread |
| ellos/ellas/Uds. | enseñoreen |
Imperativo Negativo
Presente
| tú | no enseñorees |
| él/ella/Ud. | no enseñoree |
| nosotros | no enseñoreemos |
| vosotros | no enseñoreéis |
| ellos/ellas/Uds. | no enseñoreen |
Inglés
Francés
Alemán
Portugués
Italiano
Catalán
Euskera
Gallego
Valenciano
Mallorquín-Balear
Asturiano
Guaraní
Quechua
Ruso
Árabe
Chino
Japonés
Coreano