Conjugador de Verbos en Español
Introduce cualquier verbo en infinitivo para ver todas sus formas (ej. ser, estar, haber, vivir, amar)
Verbo: Ennoblecer
Ver definición y traducciones →Gerundio
ennobleciendo
Participio
ennoblecido
Indicativo
Presente
| yo | ennobleco |
| tú | ennobleces |
| él/ella/Ud. | ennoblece |
| nosotros | ennoblecemos |
| vosotros | ennoblecéis |
| ellos/ellas/Uds. | ennoblecen |
Imperfecto
| yo | ennoblecía |
| tú | ennoblecías |
| él/ella/Ud. | ennoblecía |
| nosotros | ennoblecíamos |
| vosotros | ennoblecíais |
| ellos/ellas/Uds. | ennoblecían |
Pretérito
| yo | ennoblecí |
| tú | ennobleciste |
| él/ella/Ud. | ennobleció |
| nosotros | ennoblecimos |
| vosotros | ennoblecisteis |
| ellos/ellas/Uds. | ennoblecieron |
Futuro
| yo | ennobleceré |
| tú | ennoblecerás |
| él/ella/Ud. | ennoblecerá |
| nosotros | ennobleceremos |
| vosotros | ennobleceréis |
| ellos/ellas/Uds. | ennoblecerán |
Condicional
| yo | ennoblecería |
| tú | ennoblecerías |
| él/ella/Ud. | ennoblecería |
| nosotros | ennobleceríamos |
| vosotros | ennobleceríais |
| ellos/ellas/Uds. | ennoblecerían |
Pretérito perfecto
| yo | he ennoblecido |
| tú | has ennoblecido |
| él/ella/Ud. | ha ennoblecido |
| nosotros | hemos ennoblecido |
| vosotros | habéis ennoblecido |
| ellos/ellas/Uds. | han ennoblecido |
Pluscuamperfecto
| yo | había ennoblecido |
| tú | habías ennoblecido |
| él/ella/Ud. | había ennoblecido |
| nosotros | habíamos ennoblecido |
| vosotros | habíais ennoblecido |
| ellos/ellas/Uds. | habían ennoblecido |
Pretérito anterior
| yo | hube ennoblecido |
| tú | hubiste ennoblecido |
| él/ella/Ud. | hubo ennoblecido |
| nosotros | hubimos ennoblecido |
| vosotros | hubisteis ennoblecido |
| ellos/ellas/Uds. | hubieron ennoblecido |
Futuro perfecto
| yo | habré ennoblecido |
| tú | habrás ennoblecido |
| él/ella/Ud. | habrá ennoblecido |
| nosotros | habremos ennoblecido |
| vosotros | habréis ennoblecido |
| ellos/ellas/Uds. | habrán ennoblecido |
Condicional perfecto
| yo | habría ennoblecido |
| tú | habrías ennoblecido |
| él/ella/Ud. | habría ennoblecido |
| nosotros | habríamos ennoblecido |
| vosotros | habríais ennoblecido |
| ellos/ellas/Uds. | habrían ennoblecido |
Subjuntivo
Presente
| yo | ennobleca |
| tú | ennoblecas |
| él/ella/Ud. | ennobleca |
| nosotros | ennoblecamos |
| vosotros | ennoblecáis |
| ellos/ellas/Uds. | ennoblecan |
Imperfecto
| yo | ennobleciera |
| tú | ennoblecieras |
| él/ella/Ud. | ennobleciera |
| nosotros | ennobleciéramos |
| vosotros | ennoblecierais |
| ellos/ellas/Uds. | ennoblecieran |
Futuro
| yo | ennobleciere |
| tú | ennoblecieres |
| él/ella/Ud. | ennobleciere |
| nosotros | ennobleciéremos |
| vosotros | ennobleciereis |
| ellos/ellas/Uds. | ennoblecieren |
Pretérito perfecto
| yo | haya ennoblecido |
| tú | hayas ennoblecido |
| él/ella/Ud. | haya ennoblecido |
| nosotros | hayamos ennoblecido |
| vosotros | hayáis ennoblecido |
| ellos/ellas/Uds. | hayan ennoblecido |
Pluscuamperfecto
| yo | hubiera ennoblecido |
| tú | hubieras ennoblecido |
| él/ella/Ud. | hubiera ennoblecido |
| nosotros | hubiéramos ennoblecido |
| vosotros | hubierais ennoblecido |
| ellos/ellas/Uds. | hubieran ennoblecido |
Futuro perfecto
| yo | hubiere ennoblecido |
| tú | hubieres ennoblecido |
| él/ella/Ud. | hubiere ennoblecido |
| nosotros | hubiéremos ennoblecido |
| vosotros | hubiereis ennoblecido |
| ellos/ellas/Uds. | hubieren ennoblecido |
Imperativo
Presente
| tú | ennoblece |
| él/ella/Ud. | ennobleca |
| nosotros | ennoblecamos |
| vosotros | ennobleced |
| ellos/ellas/Uds. | ennoblecan |
Imperativo Negativo
Presente
| tú | no ennoblecas |
| él/ella/Ud. | no ennobleca |
| nosotros | no ennoblecamos |
| vosotros | no ennoblecáis |
| ellos/ellas/Uds. | no ennoblecan |
Inglés
Francés
Alemán
Portugués
Italiano
Catalán
Euskera
Gallego
Valenciano
Ruso
Árabe
Chino
Japonés
Coreano