Conjugador de Verbos en Español
Introduce cualquier verbo en infinitivo para ver todas sus formas (ej. ser, estar, haber, vivir, amar)
Verbo: Enhornar
Ver definición y traducciones →Gerundio
enhornando
Participio
enhornado
Indicativo
Presente
| yo | enhorno |
| tú | enhornas |
| él/ella/Ud. | enhorna |
| nosotros | enhornamos |
| vosotros | enhornáis |
| ellos/ellas/Uds. | enhornan |
Imperfecto
| yo | enhornaba |
| tú | enhornabas |
| él/ella/Ud. | enhornaba |
| nosotros | enhornábamos |
| vosotros | enhornabais |
| ellos/ellas/Uds. | enhornaban |
Pretérito
| yo | enhorné |
| tú | enhornaste |
| él/ella/Ud. | enhornó |
| nosotros | enhornamos |
| vosotros | enhornasteis |
| ellos/ellas/Uds. | enhornaron |
Futuro
| yo | enhornaré |
| tú | enhornarás |
| él/ella/Ud. | enhornará |
| nosotros | enhornaremos |
| vosotros | enhornaréis |
| ellos/ellas/Uds. | enhornarán |
Condicional
| yo | enhornaría |
| tú | enhornarías |
| él/ella/Ud. | enhornaría |
| nosotros | enhornaríamos |
| vosotros | enhornaríais |
| ellos/ellas/Uds. | enhornarían |
Pretérito perfecto
| yo | he enhornado |
| tú | has enhornado |
| él/ella/Ud. | ha enhornado |
| nosotros | hemos enhornado |
| vosotros | habéis enhornado |
| ellos/ellas/Uds. | han enhornado |
Pluscuamperfecto
| yo | había enhornado |
| tú | habías enhornado |
| él/ella/Ud. | había enhornado |
| nosotros | habíamos enhornado |
| vosotros | habíais enhornado |
| ellos/ellas/Uds. | habían enhornado |
Pretérito anterior
| yo | hube enhornado |
| tú | hubiste enhornado |
| él/ella/Ud. | hubo enhornado |
| nosotros | hubimos enhornado |
| vosotros | hubisteis enhornado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieron enhornado |
Futuro perfecto
| yo | habré enhornado |
| tú | habrás enhornado |
| él/ella/Ud. | habrá enhornado |
| nosotros | habremos enhornado |
| vosotros | habréis enhornado |
| ellos/ellas/Uds. | habrán enhornado |
Condicional perfecto
| yo | habría enhornado |
| tú | habrías enhornado |
| él/ella/Ud. | habría enhornado |
| nosotros | habríamos enhornado |
| vosotros | habríais enhornado |
| ellos/ellas/Uds. | habrían enhornado |
Subjuntivo
Presente
| yo | enhorne |
| tú | enhornes |
| él/ella/Ud. | enhorne |
| nosotros | enhornemos |
| vosotros | enhornéis |
| ellos/ellas/Uds. | enhornen |
Imperfecto
| yo | enhornara |
| tú | enhornaras |
| él/ella/Ud. | enhornara |
| nosotros | enhornáramos |
| vosotros | enhornarais |
| ellos/ellas/Uds. | enhornaran |
Futuro
| yo | enhornare |
| tú | enhornares |
| él/ella/Ud. | enhornare |
| nosotros | enhornáremos |
| vosotros | enhornareis |
| ellos/ellas/Uds. | enhornaren |
Pretérito perfecto
| yo | haya enhornado |
| tú | hayas enhornado |
| él/ella/Ud. | haya enhornado |
| nosotros | hayamos enhornado |
| vosotros | hayáis enhornado |
| ellos/ellas/Uds. | hayan enhornado |
Pluscuamperfecto
| yo | hubiera enhornado |
| tú | hubieras enhornado |
| él/ella/Ud. | hubiera enhornado |
| nosotros | hubiéramos enhornado |
| vosotros | hubierais enhornado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieran enhornado |
Futuro perfecto
| yo | hubiere enhornado |
| tú | hubieres enhornado |
| él/ella/Ud. | hubiere enhornado |
| nosotros | hubiéremos enhornado |
| vosotros | hubiereis enhornado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieren enhornado |
Imperativo
Presente
| tú | enhorna |
| él/ella/Ud. | enhorne |
| nosotros | enhornemos |
| vosotros | enhornad |
| ellos/ellas/Uds. | enhornen |
Imperativo Negativo
Presente
| tú | no enhornes |
| él/ella/Ud. | no enhorne |
| nosotros | no enhornemos |
| vosotros | no enhornéis |
| ellos/ellas/Uds. | no enhornen |
Inglés
Francés
Alemán
Portugués
Italiano
Catalán
Euskera
Gallego
Valenciano
Ruso
Árabe
Chino
Japonés
Coreano