Conjugador de Verbos en Español
Introduce cualquier verbo en infinitivo para ver todas sus formas (ej. ser, estar, haber, vivir, amar)
Verbo: Enconrear
Ver definición y traducciones →Gerundio
enconreando
Participio
enconreado
Indicativo
Presente
| yo | enconreo |
| tú | enconreas |
| él/ella/Ud. | enconrea |
| nosotros | enconreamos |
| vosotros | enconreáis |
| ellos/ellas/Uds. | enconrean |
Imperfecto
| yo | enconreaba |
| tú | enconreabas |
| él/ella/Ud. | enconreaba |
| nosotros | enconreábamos |
| vosotros | enconreabais |
| ellos/ellas/Uds. | enconreaban |
Pretérito
| yo | enconreé |
| tú | enconreaste |
| él/ella/Ud. | enconreó |
| nosotros | enconreamos |
| vosotros | enconreasteis |
| ellos/ellas/Uds. | enconrearon |
Futuro
| yo | enconrearé |
| tú | enconrearás |
| él/ella/Ud. | enconreará |
| nosotros | enconrearemos |
| vosotros | enconrearéis |
| ellos/ellas/Uds. | enconrearán |
Condicional
| yo | enconrearía |
| tú | enconrearías |
| él/ella/Ud. | enconrearía |
| nosotros | enconrearíamos |
| vosotros | enconrearíais |
| ellos/ellas/Uds. | enconrearían |
Pretérito perfecto
| yo | he enconreado |
| tú | has enconreado |
| él/ella/Ud. | ha enconreado |
| nosotros | hemos enconreado |
| vosotros | habéis enconreado |
| ellos/ellas/Uds. | han enconreado |
Pluscuamperfecto
| yo | había enconreado |
| tú | habías enconreado |
| él/ella/Ud. | había enconreado |
| nosotros | habíamos enconreado |
| vosotros | habíais enconreado |
| ellos/ellas/Uds. | habían enconreado |
Pretérito anterior
| yo | hube enconreado |
| tú | hubiste enconreado |
| él/ella/Ud. | hubo enconreado |
| nosotros | hubimos enconreado |
| vosotros | hubisteis enconreado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieron enconreado |
Futuro perfecto
| yo | habré enconreado |
| tú | habrás enconreado |
| él/ella/Ud. | habrá enconreado |
| nosotros | habremos enconreado |
| vosotros | habréis enconreado |
| ellos/ellas/Uds. | habrán enconreado |
Condicional perfecto
| yo | habría enconreado |
| tú | habrías enconreado |
| él/ella/Ud. | habría enconreado |
| nosotros | habríamos enconreado |
| vosotros | habríais enconreado |
| ellos/ellas/Uds. | habrían enconreado |
Subjuntivo
Presente
| yo | enconree |
| tú | enconrees |
| él/ella/Ud. | enconree |
| nosotros | enconreemos |
| vosotros | enconreéis |
| ellos/ellas/Uds. | enconreen |
Imperfecto
| yo | enconreara |
| tú | enconrearas |
| él/ella/Ud. | enconreara |
| nosotros | enconreáramos |
| vosotros | enconrearais |
| ellos/ellas/Uds. | enconrearan |
Futuro
| yo | enconreare |
| tú | enconreares |
| él/ella/Ud. | enconreare |
| nosotros | enconreáremos |
| vosotros | enconreareis |
| ellos/ellas/Uds. | enconrearen |
Pretérito perfecto
| yo | haya enconreado |
| tú | hayas enconreado |
| él/ella/Ud. | haya enconreado |
| nosotros | hayamos enconreado |
| vosotros | hayáis enconreado |
| ellos/ellas/Uds. | hayan enconreado |
Pluscuamperfecto
| yo | hubiera enconreado |
| tú | hubieras enconreado |
| él/ella/Ud. | hubiera enconreado |
| nosotros | hubiéramos enconreado |
| vosotros | hubierais enconreado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieran enconreado |
Futuro perfecto
| yo | hubiere enconreado |
| tú | hubieres enconreado |
| él/ella/Ud. | hubiere enconreado |
| nosotros | hubiéremos enconreado |
| vosotros | hubiereis enconreado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieren enconreado |
Imperativo
Presente
| tú | enconrea |
| él/ella/Ud. | enconree |
| nosotros | enconreemos |
| vosotros | enconread |
| ellos/ellas/Uds. | enconreen |
Imperativo Negativo
Presente
| tú | no enconrees |
| él/ella/Ud. | no enconree |
| nosotros | no enconreemos |
| vosotros | no enconreéis |
| ellos/ellas/Uds. | no enconreen |
Inglés
Francés
Alemán
Portugués
Italiano
Catalán
Euskera
Gallego
Valenciano
Mallorquín-Balear
Asturiano
Guaraní
Quechua
Ruso
Árabe
Chino
Japonés
Coreano