Conjugador de Verbos en Español
Introduce cualquier verbo en infinitivo para ver todas sus formas (ej. ser, estar, haber, vivir, amar)
Verbo: Contextuar
Ver definición y traducciones →Gerundio
contextuando
Participio
contextuado
Indicativo
Presente
| yo | contextuo |
| tú | contextuas |
| él/ella/Ud. | contextua |
| nosotros | contextuamos |
| vosotros | contextuáis |
| ellos/ellas/Uds. | contextuan |
Imperfecto
| yo | contextuaba |
| tú | contextuabas |
| él/ella/Ud. | contextuaba |
| nosotros | contextuábamos |
| vosotros | contextuabais |
| ellos/ellas/Uds. | contextuaban |
Pretérito
| yo | contextué |
| tú | contextuaste |
| él/ella/Ud. | contextuó |
| nosotros | contextuamos |
| vosotros | contextuasteis |
| ellos/ellas/Uds. | contextuaron |
Futuro
| yo | contextuaré |
| tú | contextuarás |
| él/ella/Ud. | contextuará |
| nosotros | contextuaremos |
| vosotros | contextuaréis |
| ellos/ellas/Uds. | contextuarán |
Condicional
| yo | contextuaría |
| tú | contextuarías |
| él/ella/Ud. | contextuaría |
| nosotros | contextuaríamos |
| vosotros | contextuaríais |
| ellos/ellas/Uds. | contextuarían |
Pretérito perfecto
| yo | he contextuado |
| tú | has contextuado |
| él/ella/Ud. | ha contextuado |
| nosotros | hemos contextuado |
| vosotros | habéis contextuado |
| ellos/ellas/Uds. | han contextuado |
Pluscuamperfecto
| yo | había contextuado |
| tú | habías contextuado |
| él/ella/Ud. | había contextuado |
| nosotros | habíamos contextuado |
| vosotros | habíais contextuado |
| ellos/ellas/Uds. | habían contextuado |
Pretérito anterior
| yo | hube contextuado |
| tú | hubiste contextuado |
| él/ella/Ud. | hubo contextuado |
| nosotros | hubimos contextuado |
| vosotros | hubisteis contextuado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieron contextuado |
Futuro perfecto
| yo | habré contextuado |
| tú | habrás contextuado |
| él/ella/Ud. | habrá contextuado |
| nosotros | habremos contextuado |
| vosotros | habréis contextuado |
| ellos/ellas/Uds. | habrán contextuado |
Condicional perfecto
| yo | habría contextuado |
| tú | habrías contextuado |
| él/ella/Ud. | habría contextuado |
| nosotros | habríamos contextuado |
| vosotros | habríais contextuado |
| ellos/ellas/Uds. | habrían contextuado |
Subjuntivo
Presente
| yo | contextue |
| tú | contextues |
| él/ella/Ud. | contextue |
| nosotros | contextuemos |
| vosotros | contextuéis |
| ellos/ellas/Uds. | contextuen |
Imperfecto
| yo | contextuara |
| tú | contextuaras |
| él/ella/Ud. | contextuara |
| nosotros | contextuáramos |
| vosotros | contextuarais |
| ellos/ellas/Uds. | contextuaran |
Futuro
| yo | contextuare |
| tú | contextuares |
| él/ella/Ud. | contextuare |
| nosotros | contextuáremos |
| vosotros | contextuareis |
| ellos/ellas/Uds. | contextuaren |
Pretérito perfecto
| yo | haya contextuado |
| tú | hayas contextuado |
| él/ella/Ud. | haya contextuado |
| nosotros | hayamos contextuado |
| vosotros | hayáis contextuado |
| ellos/ellas/Uds. | hayan contextuado |
Pluscuamperfecto
| yo | hubiera contextuado |
| tú | hubieras contextuado |
| él/ella/Ud. | hubiera contextuado |
| nosotros | hubiéramos contextuado |
| vosotros | hubierais contextuado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieran contextuado |
Futuro perfecto
| yo | hubiere contextuado |
| tú | hubieres contextuado |
| él/ella/Ud. | hubiere contextuado |
| nosotros | hubiéremos contextuado |
| vosotros | hubiereis contextuado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieren contextuado |
Imperativo
Presente
| tú | contextua |
| él/ella/Ud. | contextue |
| nosotros | contextuemos |
| vosotros | contextuad |
| ellos/ellas/Uds. | contextuen |
Imperativo Negativo
Presente
| tú | no contextues |
| él/ella/Ud. | no contextue |
| nosotros | no contextuemos |
| vosotros | no contextuéis |
| ellos/ellas/Uds. | no contextuen |
Inglés
Francés
Alemán
Portugués
Italiano
Catalán
Euskera
Gallego
Valenciano
Ruso
Árabe
Chino
Japonés
Coreano