Conjugador de Verbos en Español
Introduce cualquier verbo en infinitivo para ver todas sus formas (ej. ser, estar, haber, vivir, amar)
Verbo: Conhortar
Ver definición y traducciones →Gerundio
conhortando
Participio
conhortado
Indicativo
Presente
| yo | conhorto |
| tú | conhortas |
| él/ella/Ud. | conhorta |
| nosotros | conhortamos |
| vosotros | conhortáis |
| ellos/ellas/Uds. | conhortan |
Imperfecto
| yo | conhortaba |
| tú | conhortabas |
| él/ella/Ud. | conhortaba |
| nosotros | conhortábamos |
| vosotros | conhortabais |
| ellos/ellas/Uds. | conhortaban |
Pretérito
| yo | conhorté |
| tú | conhortaste |
| él/ella/Ud. | conhortó |
| nosotros | conhortamos |
| vosotros | conhortasteis |
| ellos/ellas/Uds. | conhortaron |
Futuro
| yo | conhortaré |
| tú | conhortarás |
| él/ella/Ud. | conhortará |
| nosotros | conhortaremos |
| vosotros | conhortaréis |
| ellos/ellas/Uds. | conhortarán |
Condicional
| yo | conhortaría |
| tú | conhortarías |
| él/ella/Ud. | conhortaría |
| nosotros | conhortaríamos |
| vosotros | conhortaríais |
| ellos/ellas/Uds. | conhortarían |
Pretérito perfecto
| yo | he conhortado |
| tú | has conhortado |
| él/ella/Ud. | ha conhortado |
| nosotros | hemos conhortado |
| vosotros | habéis conhortado |
| ellos/ellas/Uds. | han conhortado |
Pluscuamperfecto
| yo | había conhortado |
| tú | habías conhortado |
| él/ella/Ud. | había conhortado |
| nosotros | habíamos conhortado |
| vosotros | habíais conhortado |
| ellos/ellas/Uds. | habían conhortado |
Pretérito anterior
| yo | hube conhortado |
| tú | hubiste conhortado |
| él/ella/Ud. | hubo conhortado |
| nosotros | hubimos conhortado |
| vosotros | hubisteis conhortado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieron conhortado |
Futuro perfecto
| yo | habré conhortado |
| tú | habrás conhortado |
| él/ella/Ud. | habrá conhortado |
| nosotros | habremos conhortado |
| vosotros | habréis conhortado |
| ellos/ellas/Uds. | habrán conhortado |
Condicional perfecto
| yo | habría conhortado |
| tú | habrías conhortado |
| él/ella/Ud. | habría conhortado |
| nosotros | habríamos conhortado |
| vosotros | habríais conhortado |
| ellos/ellas/Uds. | habrían conhortado |
Subjuntivo
Presente
| yo | conhorte |
| tú | conhortes |
| él/ella/Ud. | conhorte |
| nosotros | conhortemos |
| vosotros | conhortéis |
| ellos/ellas/Uds. | conhorten |
Imperfecto
| yo | conhortara |
| tú | conhortaras |
| él/ella/Ud. | conhortara |
| nosotros | conhortáramos |
| vosotros | conhortarais |
| ellos/ellas/Uds. | conhortaran |
Futuro
| yo | conhortare |
| tú | conhortares |
| él/ella/Ud. | conhortare |
| nosotros | conhortáremos |
| vosotros | conhortareis |
| ellos/ellas/Uds. | conhortaren |
Pretérito perfecto
| yo | haya conhortado |
| tú | hayas conhortado |
| él/ella/Ud. | haya conhortado |
| nosotros | hayamos conhortado |
| vosotros | hayáis conhortado |
| ellos/ellas/Uds. | hayan conhortado |
Pluscuamperfecto
| yo | hubiera conhortado |
| tú | hubieras conhortado |
| él/ella/Ud. | hubiera conhortado |
| nosotros | hubiéramos conhortado |
| vosotros | hubierais conhortado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieran conhortado |
Futuro perfecto
| yo | hubiere conhortado |
| tú | hubieres conhortado |
| él/ella/Ud. | hubiere conhortado |
| nosotros | hubiéremos conhortado |
| vosotros | hubiereis conhortado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieren conhortado |
Imperativo
Presente
| tú | conhorta |
| él/ella/Ud. | conhorte |
| nosotros | conhortemos |
| vosotros | conhortad |
| ellos/ellas/Uds. | conhorten |
Imperativo Negativo
Presente
| tú | no conhortes |
| él/ella/Ud. | no conhorte |
| nosotros | no conhortemos |
| vosotros | no conhortéis |
| ellos/ellas/Uds. | no conhorten |
Inglés
Francés
Alemán
Portugués
Italiano
Catalán
Euskera
Gallego
Valenciano
Ruso
Árabe
Chino
Japonés
Coreano